top of page
CO PRO Clara Fey Institut Im Klassensaal.jpg

Samen iets goeds doen

Wereldwijd, transparant en duurzaam – voor de rechten van kinderen:

De missie van de Zusters van het Arme Kind Jezus

 

Met een mondiale visie zetten we ons onvermoeibaar in voor de rechten en het welzijn van kinderen, geleid door de principes van bescherming, participatie en empowerment.

ID Retreat House Studenten tijdens de Mis.jpg

Gezinsondersteuning

Wij ondersteunen gezinnen in moeilijke levensomstandigheden door hen te stimuleren en aan te moedigen hun kinderen op te voeden in een veilige en ondersteunende omgeving die hun rechten respecteert en de best mogelijke ondersteuning biedt.

CO Cazuca schilderij.jpeg

Pastoraal werk

voor kinderen

Ons werk biedt kinderen een stabiele gemeenschap, geeft hen een stem en moedigt hun deelname aan religieuze en spirituele activiteiten aan die hun groei en ontwikkeling ondersteunen.

ID Ziekenhuisbezoek Wolo.jpg

Gezondheidsbevordering

Iedereen heeft recht op gezondheid. Wij zorgen ervoor dat kinderen toegang hebben tot medische zorg en preventieve gezondheidsprogramma's die hun welzijn beschermen en bevorderen.

CO PRO Clara Fey Institute In the classroom.jpg

Sociale integratie

We nemen belemmeringen weg voor kansarme kinderen, jongeren en jongvolwassenen door hen de mogelijkheid te bieden actief deel te nemen aan de samenleving en hun eigen toekomst vorm te geven via onderwijs- en sociale programma's.

ID PRO Afgebrand jongenshuis.jpg

Noodhulp

In tijden van crisis staan we klaar om kinderen en hun families te beschermen en hen snel en efficiënt de hulp te bieden die ze nodig hebben om hun veiligheid en perspectief terug te vinden.

INDONESIË Het werk van de zusters in Indonesië begon in 1932 toen Nederlandse zusters op Java aankwamen. Ze stichtten drie basisscholen in Pasuruan, die aanvankelijk werden bezocht door Nederlandse en Chinese kinderen. Na de onafhankelijkheid van Indonesië openden ze in 1956 een andere school in Malang en in 1959 een gezondheidscentrum op het eiland Madura, dat zeer populair is geworden bij de lokale bevolking. In 1985 begonnen ze hun werk op het eiland Flores met een kleuterschool en een kindertehuis voor de allerarmsten, en in 1990 openden ze een tehuis en een centrum voor religieus onderwijs op het eiland Kalimantan (Borneo). Tegenwoordig zijn er 220 lokale zusters actief op zes eilanden, die 29 voorzieningen beheren en zorg dragen voor 10.000 kinderen en jongeren. De zusters leveren een belangrijke bijdrage aan het verminderen van sociale achterstand, armoede en ontheemding, en leggen grote nadruk op cultureel onderwijs en integratie. De zusters zijn afhankelijk van donaties uit Europa om hun werk voort te zetten.

COLOMBIA De eerste Duitse nonnen arriveerden in 1937 in Colombia en stichtten in 1938 de Santa Clara-school. In 1957 openden ze twee sociale instellingen: de Clara Fey-school in Bosa en een kinderdagverblijf in Belén. In 1972 begonnen ze met het onderwijzen en voeden van kinderen in Monterredondo, en in 1988 openden ze een school in Facatativá om een positieve impact op de regio te hebben. In 2005 startten ze een kinderdagverblijf voor intern ontheemde kinderen in Cazucá, en in 2008 openden ze een inloopcentrum voor schoolgaande kinderen om te voorkomen dat ze op straat zouden belanden. Het was oorspronkelijk bedoeld voor basisschoolkinderen, die tijdens een pauze tussen hun reguliere lessen huiswerkbegeleiding en een tussendoortje kregen. Ze konden ook deelnemen aan creatieve workshops. Op verzoek van de kinderen werd de leeftijdsgrens geleidelijk verhoogd tot ze volwassen waren.

LETLAND In Letland begon het verhaal van de Zusters van het Arme Kind Jezus in 1927, toen de eerste Oostenrijkse zusters naar Jaunaglona reisden om les te geven aan de katholieke middelbare school. Door de politieke onrust en de annexatie van Letland door Rusland in 1940 beleefde de gemeenschap moeilijke tijden. In 1949 werden de zusters verbannen naar Anglona, naar een door de oorlog beschadigd klooster, waar ze onder zware omstandigheden leefden en werkten. Het communisme stond geen actief religieus leven toe, waardoor de zusters vaak honger leden zonder inkomen. Ondanks deze moeilijkheden keerden twee zusters in 1992 terug naar Riga om hun werk voort te zetten. Vandaag de dag werken vijf van de dertien zusters in openbare instellingen en wijden ze zich aan de zorg voor de armen en sociaal werk.

bottom of page